Skażenie ptaków wodnych ołowiem w Polsce

Ptactwo wodne żyje na stawach, mokradłach i w wielu innych miejscach tworzonych przez wodę, gdzie bogactwo gatunkowe wynika z dużej różnorodności środowiska i obfitości pokarmu. Są to jednocześnie miejsca narażone na silną presję gospodarczą, która niesie ze sobą duże zagrożenie dla bytujących tam organizmów, a pośrednio również dla ludzi – konsumentów dziczyzny. 

wyniki

(...)

Najwyższe stężenia kadmu w badanych narządach ptaków wykryto w nerkach, dużo niższe w mięśniach. Kilka lat temu polscy naukowcy przeprowadzili badania dotyczące poziomu kadmu w narządach krzyżówek odstrzelonych na Warmii i Mazurach. Tamte wyniki były zbliżone do tych, które uzyskano obecnie w południowej Polsce. U większości ptaków najwyższe koncentracje ołowiu, zgodnie z wcześniejszymi podejrzeniami, wykryto w kościach. Mięśnie zakumulowały znacznie mniej tego pierwiastka. Mimo że nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w akumulacji ołowiu w kościach pomiędzy ptakami młodymi a dorosłymi, widoczny był pewien trend, zgodnie z którym osobniki młodsze charakteryzowała słabsza akumulacja. Porównując te stężenia z tymi, które wykryto u ptaków z północnej Polski (badanych kilka lat temu), zauważono podobne koncentracje w mięśniach. Osobniki z południa kraju miały jednak w pozostałych badanych narządach wyższe przeciętne stężenia tego pierwiastka. Spróbujmy teraz ocenić wartości zmierzonych akumulacji. Kość odzwierciedla narażenie ptaków na ołów w ciągu całego ich życia. Stężenia w tej tkance powyżej 20 µg/g sm. wiązane są ze skażeniem (porównaj z wartościami przedstawionymi w tabeli), o czym zgodnie donosi kilka opracowań naukowych. Według tego kryterium wśród ptaków odstrzelonych w południowej Polsce aż 23 proc. kaczek (w tym sześć osobników młodych) i 2 proc. łysek było skażonych ołowiem. U ptaków z okolic Dolnego Śląska nie wykryto stężeń przekraczających 20 µg/g sm.

Dział: W ŁOWISKU
Numer: Brać Łowiecka 8/2011, strona 32

Pobierz plik z artykułem w formacie PDF